Μετά από μια μεγάλη απουσία λόγω τεχνικών προβλημάτων και ενώ θα περίμενε κανείς να έχω μαζεμένα γεγονότα, σχολιασμούς, σκέψεις και ότι άλλο γράφει κανείς σ' ένα μπλογκ, εντούτοις μόνο ένα πράγμα στριφογυρίζει στο μυαλό μου: "Ζέστηηηηηη!!!".
Ζέστη φίλε, ζέστη που δοκιμάζει τα όρια σου, που σε κάνει και νιώθεις σα δεινόσαυρος μετά την πτώση του αστεροειδή και να αναρωτιέσαι αν θα επιζήσεις ή όχι.
Να ονειρεύεσαι πότε έρχονται τα Χριστούγεννα, τι ωραία που είναι στην Αλάσκα και άλλα τέτοια εξωτικά.
Και όλα αυτά εμείς οι "τυχεροί" κάτοικοι της μητροπόλεως τα έχουμε σε συσκευασία δώρου, πακέτο με απίστευτου κάλλους τσιμεντοκατασκευές που όχι μόνο σου ταλαιπωρούν τα μάτια αλλά και συσσωρεύουν πιο πολλή από την αγαπημένη μας (Τιιι; Ν' ακούσω όλα τα παιδάκιααα;;) ζέεεστηηη!
Γιατί άλλο είναι οι 40 βαθμοί π.χ. στη Ρόδο και άλλο οι 40 στην Αθήνα και περίχωρα.
Ααα! Ωραίο το καλοκαιράκι στην Ελλάδα! Το λέει και ο ΕΟΤ! "Live your myth in Greece!".
Και επειδή τα παραμύθια είναι πολύ καλύτερα από την πραγματικότητα θα παραθέσω τραγουδάκι που για μένα καθρεφτίζει όλα τα καλοκαίρια της παιδικής μου ηλικίας η οποία εξελίχτηκε στην πολύ μακρινή δεκαετία του '70 και κάτι λίγο '80.
Υπάρχουν βέβαια κι άλλα καλοκαιρινά τραγούδια πιο χαρωπά αλλά για κάποιο λόγο εμένα δε μου 'μιλάνε'.
Δε θα επεκταθώ σε αναμνήσεις τύπου "τω καιρώ εκείνω όλα ήταν καλύτερα" γιατί θεωρώ ότι αδικώ την καινούργια γενιά που τώρα φτιάχνει τις αναμνήσεις της και που δεν έχει καμία όρεξη να ακούει τέτοια. Τα βρίσκει άγνωστα και βαρετά.
Οι τέτοιου τύπου αναπολήσεις προσφέρουν ευχαρίστηση μόνο σε σένα που τα λες και τα θυμάσαι. Θυμήσου λοιπόν τα δικά σου καλοκαίρια και κάνε ό,τι μπορείς καλύτερο για να είναι και αυτά που έρχονται άξια να τα θυμάσαι όταν θα είσαι πολύυυ γέρος (μακριά από 'μας!).
Ο καθένας λοιπόν ας φτιάξει το καλοκαιρινό soundtrack της ζωής του για να το θυμάται όταν θα τουρτουρίζει το χειμώνα και θα σκέφτεται νησάκια!
