Και να που γυρίσαμε από διακοπές! Και πάει κι αυτό το όνειρο! Το ζήσαμε για φέτος! Του χρόνου πάλι! Το κακό είναι ότι έχει μείνει ακόμα αρκετό καλοκαίρι να με βασανίζει! Ας είναι... πού θα πάει, θα περάσει κι αυτό!
Λοιπόν, ένα πράγμα που με κάνει πάντα να κάνω ανασκόπηση στη ζωή μου, είναι ο πλους του καραβιού από Σούνιο μέχρι το λιμάνι του Πειραιά! Εκεί που έχω το μυαλό μου ακόμα σε υπέροχα πράσινα και μπλε τοπία, αρχίζει σιγά - σιγά το σκηνικό και αλλάζει, σκοτεινιάζει και γκριζάρει. Μόνο το βανδαλισμό του κακομοίρας της Αττικής βλέπω με τις πολυκατοικίες να εξαπλώνονται πάνω της, σαν δερματική ασθένεια που σχεδόν κοντεύει να τη φτάσει στο μη περαιτέρω. Δε, το πράσινο που φαίνεται από μακριά είναι τόσο λίγο που μόνο θλιβερή απομίμηση αυτού που είδα στις διακοπές είναι. Και αυτό είναι το σπίτι εκατομμυρίων ανθρώπων που ζουν, δουλεύουν, κινούνται μέσα σ' αυτό το πράγμα που μας αρέσει να το λέμε Αθήνα προς χάριν του ένδοξου παρελθόντος αυτής της περιοχής που βέβαια, καμία μα καμία σχέση δεν έχει με την εικόνα που παρουσιάζει σήμερα. Ούτε το τοπίο, ούτε οι κάτοικοι, ούτε οι ιδέες που κυκλοφορούν, ούτε η αισθητική... τίποτα...
Μετά από λίγο όμως αρχίζω και δε βλέπω τίποτα απ' όλα αυτά, έχω ήδη συνηθίσει. Μη σου πω ότι μ' αρέσει κιόλας! Εξάλλου σκέφτομαι ότι όλοι οι δεσμοί μου είναι εδώ και ότι σημασία έχουν οι άνθρωποι. Άσε που, λόγω πρωτεύουσας, όλα εδώ συμβαίνουν... οπότε λέω "έχει και τα καλά του". Παρηγοριέμαι και ελπίζω ότι κάποτε θα γίνει πολύ καλύτερη η κατάσταση και ότι τα παιδιά μας θα έχουν περισσότερη συνείδηση και σεβασμό για πράγματα και ανθρώπους απ' ότι έχουμε εμείς σήμερα.
Μέχρι να τα σκεφτώ όλ' αυτά, να που πιάνω τον εαυτό μου να ονειρεύεται τις επόμενες διακοπές, μικρές ή μεγάλες δεν έχει σημασία. Τότε παίρνω κουράγιο και δύναμη και συνεχίζω "σαν να μη πέρασε μια μέρα" που λέει και το τραγουδάκι. Ε και πώς να το κάνουμε, είμαστε παιδιά της πόλης και εδώ έχουμε τις αναμνήσεις μας. Οπότε παιδιά Αθήνα και πάλι Αθήνα με τα καλά της και τα κακά της (μεταξύ μας τελευταία είναι όλο και πιο πολλά).
Μ' αυτές τις σκέψεις λοιπόν ο καθένας ξαναγυρνάει στη ρουτίνα του και όλα βαίνουν καλώς(;)! Μήπως και η επαρχία δεν έχει τη δικιά της ρουτίνα;
Καλό υπόλοιπο λοιπόν καλοκαιριού σε όσους είστε τώρα διακοπές. Φτιάξτε εικόνες και αναμνήσεις για το χειμώνα που έρχεται! Και εγώ εδώ, σας περιμένω! Γιατί... "εκεί που ήσουν ήμουνα κι εδώ που είμαι θα 'ρθεις"!!!
